Esti artículu ta escritu n’eonaviego. Si quies velu n’asturianu, calca equí.
Dende a Intersindical Asturiana queremos tresladar públicamente a nosa solidariedá de clas cos trabayadores y as trabayadoras da factoría d’ENCE en Navia y cuas súas familias, que nestos momentos tán sufrindo el amenaza d’un axuste que se quer pagar con empreo, con deretos y con futuro prá contornada.
En Asturias sabemos ben el que significa qu’úa empresa anuncie recortes y despidos condo as cousas se poin mouras: vivímolo demasiadas veces. Y tamén sabemos que cada posto de trabayo que se perde nun é namáis un númaro núa foya de cálculo: é úa vida posta en tensión, úa casa á que ye faltan ingresos, úa mocedá á que ye pechan portas, un llugar que se balleira y un texido productivo qu’esmorece.
Por eso dicimos alto y claro: nun aceptamos qu’a salida a os problemas se faga a costa dos d’abaxo. Os axustes de personal nun poden xustificarse con discursos de competitividá, eficiencia, reorganización ou suposta modernización productiva se el qu’implican é destruír empreo y precarizar condicióis. Nun se pode falar de “proyecto industrial” mentres se debilita a base que lo sostén: el personal.
Esiximos úa solución inmediata que supoña:
– Retirada dos despidos y cualquera medida de recorte de personal.
– Garantía de continuidá del empreo pra todos os trabayadores y todas as trabayadoras, con recolocacióis reales se houbera cambeos organizativos, y sin perdas salariales nin empioramento de condicióis.
– Negociación de búa fe col comité y as organizacióis sindicales, con tresparencia sobre contas, plais productivos y necesidades reales.
– Compromisos públicos de manter el actividá y el empreo na contornada, con responsabilidá social y territorial.
Chamamos al Principao y a todas as institucióis a implicarse de xeito efectivo: condo úa empresa quer fer un axuste masivo, a neutralidá nun existe. Ou se defende el trabayo y a vida da xente, ou se deixa que paguen a crisis quen menos responsabilidá tein.
A lluita d’ENCE Navia nun é un asunto “d’úa fábrica”: é úa lluita pol dereto a vivir y trabayar en Asturias, por úa industria que nun funcione como úa porta xiratoria de beneficios privaos y sacrificios colectivos, unde os beneficios sempre acaban en maos da burguesía, pro as perdas páganlas os trabayadores y as trabayadoras. Se tocan a ún, tócannos a todos.
A todo eso súmase un feito que nun pode esqueicerse: ENCE recibíu nos últimos anos alredor de 50 millóis d’euros en subvencióis y axudas públicas. É lexítimo perguntarse únde foron esos cuartos y pra qué valiron. Se esas axudas taban destinadas a miyorar a producción, modernizar instalacióis ou garantizar a viabilidá industrial y el empreo, ¿cómo s’esplica qu’agora se propoñan despidos masivos? ¿É lícito aceptar docías de millóis d’euros de dieiro público y, a un tempo, botar a máis de 90 trabayadores y trabayadoras al camín?
Hai que recordar qu’a valía económica d’úa industria é muito máis qu’os beneficios empresariales. Cada despido ten un costo colectivo qu’acabamos asumindo como sociedá en conxunto: en prestacióis por desempreo —imprescindibles y necesarias pra garantizar a dignidá de quen perden el trabayo—, en perda de producción, en destrucción d’empreo indirecto y en debilitamento del texido económico local. Nun é namáis un problema social: é un emprobecemento global.
En contornadas como el occidente asturiano, estos procesos tein ademáis un efecto multiplicador especialmente grave: cada empreo industrial que se perde acelera a despoblación, reduce servicios, bota población nova y reforza a concentración nas grandes urbes, aumentando os costos económicos y sociales de xestionar un territorio cada vez máis desigual y desequilibrao. A perda económica y social pr’Asturias é inasumible. Se el capital privao nun responde, quizáis toque fello al público: nacionalización.
A Intersindical Asturiana ha a tar al llao dos y das trabayadoras na caye y unde faga falta. Apoyamos as movilizacióis y femos úa chamada á participación. Porque namáis con organización, unidá y solidariedá de clas se frena el chantaxe patronal.
Nin un despido. Nin un retroceso.
Trabayo digno, industria con futuro y deretos prá clas trabayadora.


Leave a Reply